Ir al contenido

Canción 0120 Sháradapráte mor ektáráte

De Sarkarverse Wiki
Revisión del 06:51 28 mar 2023 de Manika (discusión | contribs.) (Página creada con « Sháradapráte mor ektáráte Shepháliigandhe man gáne meteche Mandamadhur haoyáte Shishire bhejá martyabhúmite Nrtye tále dhará chut́e caleche Áj álor pathe nái meghera máná Niilákáshe pákhii sab meleche d́áná (Ei) Avárita pariveshe práńer naváveshe Udvel hiyá kothá bhese caleche Áj plávaner váridhárá kame eseche Jege ot́há bhúmi nava sáje sejeche Bhúlok dyulok májhe nandana madhusáje Ke go nije dhará dile sab…»)
(difs.) ← Revisión anterior | Revisión actual (difs.) | Revisión siguiente → (difs.)




Sháradapráte mor ektáráte

Shepháliigandhe man gáne meteche

Mandamadhur haoyáte

Shishire bhejá martyabhúmite

Nrtye tále dhará chut́e caleche


Áj álor pathe nái meghera máná

Niilákáshe pákhii sab meleche d́áná

(Ei) Avárita pariveshe práńer naváveshe

Udvel hiyá kothá bhese caleche


Áj plávaner váridhárá kame eseche

Jege ot́há bhúmi nava sáje sejeche

Bhúlok dyulok májhe nandana madhusáje

Ke go nije dhará dile sabára káche


With one-stringed lute, early on autumn morn,

Scented by night-jasmine, mind has got rapt in song.

Neath a sweet and pleasant wind,

In this mortal world by dew made damp,

Earth has rushed ahead with cadence and dance.


Today on the path of light, from clouds there is no menace;

All the birds have spread their wings on the blue firmament.

With new zest for life in this unobstructed atmosphere,

To where has the overflowing heart gone floating?


Today the torrential rains have abated;

Emergent land-surface has put on new garments.

Betwixt earth and heaven, tenderly adorned in bliss,

Who are You, gave up Yourself, in everybody's presence?


Con un laúd de una sola cuerda, temprano en la mañana de otoño,

Perfumada por el jazmín nocturno, la mente se ha extasiado en la canción.

Bajo un viento dulce y agradable,

En este mundo mortal humedecido por el rocío,

La Tierra se precipita con cadencia y baile.


Hoy en el camino de la luz, no hay amenaza de las nubes;

Todos los pájaros han extendido sus alas en el firmamento azul.

Con un nuevo entusiasmo por la vida en esta atmósfera despejada,

¿Hacia dónde ha ido flotando el corazón desbordante?


Hoy las lluvias torrenciales han disminuido;

La superficie emergente de la tierra se ha puesto ropajes nuevos.

Entre la tierra y el cielo, adornada tiernamente en dicha,

¿Quién eres Tú, que te entregaste a Ti mismo, en presencia de todos?